Adwent

Adwent to okres czterotygodniowego oczekiwania na święta Bożego Narodzenia.
Dawniej czas ten określony był czterdziestnicą ponieważ trwał tyle co Wielki Post i zaczynał się dzień po świętym Marcinie. Podczas trwania Adwentu starano się zachowywać post, nie urządzano żadnych zabaw, zakazywano gry na instrumentach ( chowano je nawet do skrzyń). Wówczas nie jedzono mięsa, unikano spożywania tłuszczu pochodzenia zwierzęcego, nie pito alkoholu. Dodatkowo w środy i piątki powstrzymywano się od spożywania nabiału.
W czasie Adwentu zakazane były prace polowe, ponieważ wtedy ziemia odpoczywa. Istniało nawet powiedzenie „ Kto ziemię w Adwent pruje, ta mu trzy lata choruje”, bądź „ w adwenta spoczywa ziemia święta”. Złamanie zakazu spowodować bowiem mogło niekorzystne i ubogie plony w nadchodzącym roku. Skupiano się głównie na obowiązkach w chałupach i zagrodzie. Kobiety przędły nicie, darły pierze, szyły czy też sprzątały chałupy. Mężczyźni m.in.: młócili cepami zboże, żęli sieczkę, mielili zboże. Dzieci uczyły się kolęd i powinszowań.
Adwent był to czas wyciszenia, spokoju a zarazem oczekiwania. Starano się uczestniczyć w porannych nabożeństwach ku czci Najświętszej Maryi Panny zwanych roratami. Podczas nabożeństw zapalano świece- roratkę, symbolizującą Maryję i zapowiadającą przyjście na świat Jezusa.
Opracowanie: Izabela Jarczyk

Fotografia pochodzi ze strony Polska Tradycja.